گاهی اوقات با دیدن یک غریبه دلم می خواهد از او دعوت کنم و دستش را بگیرم و در جایی مثل کافه با هم چای و قهوه ای بنوشیم و گپ بزنیم. و البته این کار بدون هیچ نگرانی از عرف و شرع و پچ پچ های دیگران و غیره و غیره و غیره... (با عرض معذرت بدون هیچ کوفت و زهرماری)